وزارت ورزش بر پایه سیاست‌های مدیران کل می‌چرخد نه شخص وزیر
صفایی: برای تشکیل فدراسیون کمان‌گیری روی اسب به رئیس جمهور نامه نوشتم



به گزارش سایت جامع تیراندازی با کمان ، مهدی صفایی در فارس به گفتگو با خبرنگار این سایت نشست که شما را به مطالعه این گزارش دعوت میکنیم
خبرگزاری فارس: مدیر انجمن کمانگیری روی اسب رسیدن این ورزش به حق خود را تنها در گرو تشکیل فدراسیون در این رشته می‌داند و در این رابطه نامه‌نگاری‌هایی را با رئیس جمهور داشته‌ است.
صفایی: برای تشکیل فدراسیون کمان‌گیری روی اسب به رئیس جمهور نامه نوشتم

به گزارش خبرگزاری فارس، مهدی صفایی رئیس انجمن کمانگیری روی اسب با حضور در خبرگزاری فارس، درباره آغاز به کار این رشته ورزشی در کشور، وضعیت فعلی این رشته و موانع موجود برای تبدیل شدن انجمن کمانگیری روی اسب به فدراسیون توضیحاتی را ارائه کرد.

رشته کمانگیری روی اسب در حدود 23 سال است که به‌ عنوان رشته ورزشی در جهان شناخته می‌شود و در حدود 8 سال است که فدراسیون جهانی تشکیل داده و پیکارهای بین‌المللی این رشته با حضور 32 عضو در سطح دنیا برگزار می‌شود.

کمانگیری روی اسب به عنوان ورزش رزمی در جهان شناخته می‌شود و قرار است در سال 2014 در جمع ورزش‌های رزمی در پیکارهای المپیک رزمی شرکت کند.

مهدی صفایی برادرزاده کریم صفایی رئیس سابق فدراسیون تیر و کمان است، که البته برخلاف روابط خویشاوندی در عرصه ورزشی چالش‌ها و انتقادات فراوانی را در این عرصه با یکدیگر دارند.

مشروح صحبت‌های صفایی به شرح زیر است:

* تجدید حیات رشته کمانگیری روی اسب در ایران

در سال 1386 مدیر یک باشگاه ورزشی در شرق تهران بودم که در آن هم رشته تیراندازی با کمان و هم رشته سوارکاری تدریس می‌شد، به دلیل علاقه و کنجکاوی با همان کمان‌های ریکرو روی اسب به همراه دوستان در باشگاه به تیرزدن پرداختیم.

در این راه مشکلاتی فراوانی را داشتیم، ابتدا باید استرس و حساسیت اسب را نسبت به کمان از بین می‌بردیم و به اصطلاح حساسیت‌زدایی در این‌باره انجام می‌گرفت.

ابتدا این ورزش جنبه نمایشی برای ما داشت اما پس از مدتی از طریق اینترنت و رسانه‌ها متوجه شدیم که 23 سال است که کمانگیری روی اسب در دنیا به عنوان رشته ورزشی محسوب می‌شود و مسابقات بین‌المللی و جهانی گوناگونی در این‌ رابطه برگزار می‌شود.

در این راه باید به سراغ فدراسیون‌هایی که با این رشته ورزشی ارتباط داشتند می‌رفتیم. فدراسیون سوارکاری به دلیل مشکلاتی که با آن دست و پنجه نرم می‌کند به‌خصوص در زمان محمدرضا تابش (رئیس سابق فدراسیون سوارکاری) بیشتر سرگرم فعالیت‌های مجلس بودند و کمتر وقت می‌کردند در این رشته حضور داشته باشند و بزرگترین معضلی که این فدراسیون دارد به دلیل قرنطینه اسب‌های ایرانی، نمی‌تواند اعزامی به مسابقات بین‌المللی داشته باشد و در رقابت‌های برون‌مرزی فعالیت بسیار کمی اتفاق می‌افتد.

تیراندازی شوتینگ هم به کار ما مربوط نمی‌شود و درنهایت روی آوردیم به رشته تیر و کمان که رئیس فدراسیون آن کریم صفایی عموی من بود.

در صحبت‌هایی که با او داشتیم قرار شد به این رشته ورزشی پرداخته شود و صفایی نیز با پیشنهاد ما برای تشکیل این رشته ورزشی موافقت کرد.

پس از آن من با "نل" رئیس فدراسیون کمانگیری روی اسب انگلیس که فرد مسلمانی بود مکاتبه کردم و با حضور این انگلیسی مسلمان در کشورمان، 15 روز آموزش تیراندازی به ورزشکاران ایرانی داده شد.

در سال 1388 اولین مسابقات کشوری را در این رشته برگزار کردیم و در سال 2009 میلادی اولین تیم ملی را بعد از مسابقات قهرمانی کشور تشکیل دادیم و با اعزام 2 ورزشکار که یکی از آن‌ها خودم بودم به مسابقات جهانی، در یک رشته مدال برنز را بدست آوردیم و در جایگاه سوم قرار گرفتیم.

پس از آن با مشاهده شرایط خوب ورزشکاران ایرانی و اینکه افتخارآفرینی و کسب مدال‌های جهانی در این رشته دست نیافتنی نیست، تصمیم گرفتیم که وارد عرصه حرفه‌ای این ورزش شویم.

* با بودجه 10 میلیاردی فقط 10 میلیون واریز کردند

درادامه راه با مشکلات و معضلاتی مواجه شدیم. فدراسیون تیراندازی با کمان تمام اولویت خود را متمرکز به رشته کمان در دو بخش ریکرو و کامپوند کرده بود و توجه چندانی نه در خصوص بودجه و نه در خصوص امکانات به رشته کمانگیری روی اسب نمی‌کرد.

به‌عنوان مثال در این 4 سال فعالیت این ورزش، در حدود 200 میلیون هزینه این رشته ورزشی شد که در مجموع زیر 10 میلیون و در حدود 8 یا 9 میلیون از فدراسیون تیر و کمان پول به ما پرداخت شد.

در شرایطی که این فدراسیون در این مدت بودجه‌ای بالغ بر 10 میلیارد داشت که باید در رشته‌های زیر مجموعه این فدراسیون هزینه می‌کرد.

هزینه‌های صرف شده در ورزش کمانگیری فقط با روابط خودمان با دوستان از طریق اسپانسرهای خودروسازی، شهرداری، شرکت های نفتی و ... انجام گرفت و مبالغی هم ورزشکاران از جیب خودشان به دلیل علاقه‌ای که به این ورزش داشتند پرداخت کردند.

* کسب قهرمانی در مسابقات جهانی یا پیکارهای محلی!

در سال 2010 به مسابقات قهرمانی جهان کره‌جنوبی (گرید یک) رفتیم و در میان 9 کشور شرکت‌کننده با کسب 8 مدال طلا در جایگاه اول جهان قرار گرفتیم.

پس از بازگشت از کره نه تنها استقبال و حمایتی از طرف فدراسیون تیر و کمان نشد بلکه سطح مسابقات جهانی کمانگیری روی اسب را زیر سوال بردند و عنوان کردند این رقابت‌ها محلی بود و شروع به تخریب ما کردند.

با وجود این شرایط تصمیم گرفتیم این مسابقات را از طریق رسانه‌ها پخش کنیم که فدراسیون تیر و کمان نامه زد و جلوی پخش و انعکاس این مسابقات را گرفتند.

* 50 فدراسیون بیایند ورزش کمانگیری روی اسب راه بیاندازند!

بعد از این مسائل، چند ماهی فعالیت ما با فدراسیون تیر و کمان قطع شد و مدیر کل چهارمحال و بختیاری را به عنوان رئیس انجمن کمانگیری روی اسب منصوب کردند و حکم زدند.

ما هم تشکر کردیم و از آن‌جا که دنبال رشد این ورزش بودیم، به‌صورت کلوپ شخصی به فعالیت ادامه دادیم.

الان هم حاضریم 50 فدراسیون بیایند و ورزش کمانگیری روی اسب را راه بیاندازند، قطعاً به نفع ما هم خواهد بود چون خودمان ورزشکار این رشته هستیم و از رشد و ارتقا این ورزش خوشحال می‌شویم.

اما پس از مدتی شاهد بودیم که این انجمن انتصابی هیچ فعالیتی انجام نمی‌دهد، و فعالیت‌ها فقط در حد حرف باقی مانده است و هیچ اقدامی در این‌باره صورت نمی‌گیرد.

پس از آن در سال 1389 تصمیم گرفتیم، مسابقات قهرمانی کشور در رشته کمانگیری روی اسب را برگزار کنیم که نقطه آغاز نامه‌نگاری‌ها و حاشیه‌سازی‌ها بر علیه ما بود.

مسابقات را با حضور 40 ورزشکار از 18 استان کشور در باشگاه آزمون برگزار کردیم و پس از آن تیم ملی سال 2011 را تشکیل دادیم.


* به‌دنبال بازی با افکار عمومی بودند

فشار و جو زیادی روی تیم وجود داشت. می‌دانستیم که اگر مقام نیاوریم، فدراسیون تیر و کمان با توجه به اینکه سابقه بازی با افکار عمومی را داشت شروع به جوسازی بر علیه ما خواهد کرد و عنوان می‌کند که چگونه تیمی که در سال 2010 اول جهان شده در سال 2011 نتوانسته مقامی را تصاحب کند.

به واسطه این مسائل، برای حضور در پیکارهای جهانی اردوی فشرده و بسیار سنگین سه‌ماهه‌ای را آغاز کردیم.

تمامی ورزشکاران ما دچار کمبود وزن شده بودند و با این شرایط به مسابقات جهانی در کره عازم شدیم.

در این پیکارها 15 مدال کسب کردیم و قهرمان جهان شدیم و وزیر ورزش کره دو دیپلم افتخار به ایران اهدا کرد که تحت عنوان بهترین مربی و بهترین ورزشکار نصیب کشورمان شد.

در همان مسابقه رئیس فدراسیون جهانی من را به عنوان رئیس کمیته برگزاری مسابقات جهانی در سال 2012 تعیین کرد.

*وزارت ورزش بر پایه سیاست‌های مدیران کل می‌چرخد نه وزیر ورزش

مدیران کل وزارت ورزش یا سازمان تربیت‌بدنی گردانندگان اصلی سیاست‌های وزارت هستند نه رئیس ورزش، آن‌ها هستند که به فدراسیون‌ها مسیر می‌دهند. که آیا فدراسیونی رشد کند، پیشرفت کند و .....

کریم صفایی نفوذ زیادی در این بدنه داشت و تا آن‌جا که می‌توانست درباره ما سم‌پاشی کرد.

در مجموع با جیب خالی برای پیشرفت یک ورزش زحمت کشیدن واقعاً سخت است. در یک مسابقه کمانگیری روی اسب چیزی در حدود 70 میلیون تومان هزینه کردیم که تنها 20 میلیون آن را اسپانسر تقبل کرد و مابقی هزینه‌ها را بچه‌ها به خاطر عشق به این ورزش متحمل شدند. ورزش را خصوصی اداره کردند، سخت است.

تمامی این مشکلات و سنگ‌اندازی که پیش روی ما قرار دارد به‌دلیل این بود که کریم صفایی این ورزش را مربوط به فدراسیون تیر و کمان می‌دانست و عنوان می‌کرد این ورزش متعلق به این فدراسیون است؛ اما وقتی پای برگزاری مسابقات می‌رسید هیچ برنامه و فعالیتی در این باره نداشت.

صفایی به همه جا که فکرش می‌رسید نامه‌نگاری کرد و بر علیه ما سم پاشی کرد.

تمامی انرژی انجمن کمانگیری صرف این می‌شود که دست‌اندازهای بوجود آمده این افراد را مرتفع کرده و عبور کند.


* نامه تشکیل انجمن کمانگیری روی اسب با وجود موافقت وزیر روی میز رغبتی خاک می‌خورد

تشکیل انجمن کمانگیری روی اسب با موافقت سعیدلو رئیس سابق تربیت‌بدنی به امضا رسید اما در فاصله 2 ماه‌ زمان تشکیل وزارت ورزش، این افراد حکم انجمنی کمانگیری را لغو کردند و بار دیگر این ورزش را به‌عنوان زیر مجموعه فدراسیون تیر و کمان لحاظ کردند.

البته ما باز هم عقب ننشستیم و پس از حضور عباسی به‌عنوان وزیر ورزش، با نامه‌نگاری‌هایی که با ایشان انجام دادیم، موافقت برای تشکیل انجمن بار دیگر حاصل شد اما پس از طی مراحل اداری نامه توسط سجادی به رغبتی رسید، و ایشان 2 ماه است که نامه را نگه داشته و هیچ دستوری دراین‌باره داده نشده است.

چند بار هم پیگیر شدیم، که آقای رغبتی به ما گفت که این موضوع نیاز به کار کارشناسی دارد.

*نامه‌نگاری به رئیس جمهور برای تشکیل فدراسیون کمان‌گیری روی اسب

زمانی که این کارشکنی‌ها را مشاهده کردیم، جلسه‌ای را با یکی از مدیران کل ریاست جمهوری داشتیم و تمام توضیحات را دادیم، از ما خواسته شد گزارشی برای آقای رئیس جمهور بنویسیم و عنوان کرد باید این رشته ورزشی تبدیل به فدراسیون شود.

کمانگیری روی اسب تمامی شرایط لازم برای تبدیل شدن به فدراسیون را دارد، این رشته فدراسیون جهانی دارد، تاریخ 10 هزار ساله در کشورمان دارد و مدال‌های جهانی در این رشته به کشورها اهدا می‌شود و چیزی از سایر رشته‌ها کم ندارد.

* فدراسیون‌ها فقط بر اساس رابطه تشکیل می‌شوند

9 سال پیش کریم صفایی به مهرعلیزاده رئیس سازمان تربیت‌بدنی سابق معرفی شد تا رئیس فدراسیون تیراندازی شود.

به دلیل اینکه رشته ایشان شوتینگ تیراندازی بود، به‌دنبال ریاست در این رشته بود که مهرعلیزاده به‌دلیل اینکه در آن زمان این رشته در اختیار ارتش بود با این پیشنهاد مخالفت کرد.

پس از آن یک ورزشی دیگری در کشور به نام تیر و کمان که کمیته‌ای اداره می‌شد و در کل کشور 30 نفر هم این ورزش را نمی‌دانستند را به صفایی پیشنهاد کردند.

مهرعلیزاده قول تشکیل فدراسیون این رشته را به صفایی داد و او رئیس این فدراسیون شد و این در شرایطی است که با تشکیل انجمنی به نام کمان‌گیری روی اسب که در حدود 700 ورزشکار حرفه‌ای به این ورزش می‌پردازند و مدال‌های مختلف جهانی کسب کرده مخالفت می‌کنند.

ورزش کمان‌گیری روی اسب را افرادی بر روی غرض تخریب می‌کنند.

ما به‌دنبال تشکیل فدراسیون کمان‌گیری روی اسب هستیم. این قول را می‌توانم بدهم در هر مسابقه ورزشی جهانی شرکت کنیم یا اول می‌شویم و یا دوم.

ما به‌دنبال ارتقا و پیشرفت این رشته ورزشی در شهرستان‌ها هستیم، تا هر شهری بیش از 1000 ورزشکار کمان‌گیر روی اسب داشته باشد.

این ورزش در شرایطی به حق خود می‌رسد که تبدیل به فدراسیون شود. کمان‌گیری روی اسب در خون ایرانیان است، ایرانی‌ها تیراندازی و سوارکاری را به خوبی یاد می‌گیرند و پیشرفت می‌کنند و به بالاترین جایگاه می‌رسند.

اجازه فعالیت و وجود امکانات باعث خواهد شد تا این رشته بیش از بیش به جایگاه خود برسد.